Stichting Limburgse Componisten
Hier vindt U meer achtergrondinformatie bij dit project en kunt U (blad)muziek downloaden.
Tachtig jaar zijn verstreken sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog. We blijven herdenken, maar wat is onze blik op de situatie nu? De muziek verkent de rauwe emoties die in de gedichten worden gevangen: verdriet, onrecht, de gruwelen van oorlog en de hoop op een betere toekomst.
De teksten, rijk aan hun diepgang, dwingen ons om ons collectieve verleden onder ogen te zien en de prijs van onverschilligheid te begrijpen.
Zeven gloednieuwe koorwerken, elk geschreven door een vooraanstaande Limburgse componist.
Deze componisten—Margriet Ehlen, Henry Konsten, Willie Arets, Ute Jobes, Ricarda Schumann, Frans Gulikers en Hans Leenders—reflecteren elk op specifieke gedichten uit de bundel Nooit meer thuiskomen, evenals op geselecteerde werken van Dick Gebuys, Emily Dickinson en Dylan Thomas. Hun werken resoneren met de thema’s van herinnering, verlies, overleven en de voortdurende strijd voor vrede.
Deze werken zijn hieronder te beluisteren (mp3) en te downloaden als PDF.
Wij zouden het zeer op prijs stellen als u ons op de hoogte zou willen stellen van eventuele uitvoeringen.
Wellicht wil(len) een of enkele van de componisten dan graag aanwezig zijn.
STRUIKELSTENEN – Nooit meer thuiskomen
De rugzakken – Ute Jobes
“De tekst greep me meteen al aan in zijn eerste zin. Een droefenis over de absurditeit van de voorgeschreven benodigdheden, wetende dat er geen terugkeer gepland is, sloeg mij in mijn gezicht. Telkens ik de tekst lees, herinner ik me de kleine rugzakken van mijn kinderen in onze gang thuis … “
PDF De rugzakken, Ute Jobes
Opdracht – Henry Konsten
“De tekst van Oene Zwietlink zegt aan het einde: “Wij moeten hun monden zijn.” Dat sprak mij aan . Dat is inderdaad wat we nu nog kunnen doen. Hun monden zijn.”
PDF Opdracht, Henry Konsten
Margraten Memorial – Margriet Ehlen
“De lange straat van struikelsteentjes maakt aan het eind een afslag naar Margraten.
Ik kan niet anders dan deze weg blijven lopen. Meer dan 8.300 jonge mensen zijn over deze weg gebracht, om in
vrede hier te mogen rusten. Ongeveer de helft van hen is bij ons gebleven, 1.722 jongens known but to God.”
Babi Jar Kiev – Willie Arets
“De compositie begint met de gezongen doodskreet Babi Jar. Gevolgd door lieflijke klanken van een moeder die met haar kind door het gras wandelt. Daarna wordt de muziek steeds onrustiger door de bewustwording van wat er staat te gebeuren: drieëndertigduizend zevenhonderdeenenzeventig mensen worden uitgewist/vermoord.“
PDF Babi Jar Kiev, Willie Arets
De Rails – Ricarda Schumann
“De rails lopen door”: Auf der Suche nach einer Textvorlage für meine Komposition hat mich diese Zeile sofort angesprochen. Eine Unerbittlichkeit schwingt da mit, etwas Schicksalhaftes. Das eigentliche Grauen, das die Insassen des Zuges erwartet, liegt irgendwo diffus in der Ferne. Im Moment ist da nur Verwirrung, Angst, Enge und der vor sich hin ratternde Zug. Die unerbittlich ratternden Gleise geben den Rhythmus meiner Komposition an.”
PDF De rails, Ricarda Schumann
Was there a time – Frans Gulikers
“They who have no arms, have cleanest hands”. Alleen zij die geen macht hebben zijn onschuldige.“
PDF Was there a time, Frans Gulikers
Opdracht – Hans Leenders
“Belijning en dramatiek, kleur en souplesse, daarin de juiste balans vinden.“
Voorbeeld:
PDF te bestellen bij Ascolta. Klik HIER.